Gülü sen kokla, dikeniyle ben yetinirim
Bardağı sen doldur, zehri ben içerim
Sen hayatı yaşa, ölüme ben giderim
Varsa böyle sevenin, söyle ben senden vazgeçerim
25/11/2006
25/11/2006
SEN
sana sensizliği katıp seni yazıyorum yine
alabildiğine küçük harflerke bukez...
seni sensiz yaşamak mı,
seninle sensiz yaşamak mı çıkmazı sardı
üç yanımı
sen, ben ,biz
ellerinle değil yüreğinle tut ellerimi
hiçliğin ne anlama geldiğini anlarsın o zaman belki
bir büyük patlamada bende yaşarsın...
25/11/2006
| Senin Uğruna |
| Ayrılıkmış... Sarılınca, bedenimize yıldız taşır! Yol uzunmuş... Kartal uçuşu kısaltır! Görev ağırmış... Senin uğruna dağlar omuzlanır! Öfke paslanmış... Kınında köpürenler yeter! Acılarmış.. Üzülme... Elbet çaresine bakılır! Düşman çokmuş... Yüzemez; akan kanda boğulur! Katlinize ferman çıkmış... “Ferman padişahın, dağlar bizimdir! ” * Ölümmüş... Ah be gülüm, Kuşanınca o da yakışır! |